Ankara günleri

Günler geçiyor neredeyse 3,5aylik oldu Kaan. 2 haftadır ankaradayiz, anneanne ve dede ile birlikte oglum 2 hafta once ilk kez hızlı trene bindi Ankara'ya geldi. Bu Ramazan bayramı ilk bayramiydi. Buyukanneanneyi, buyukdedeyi, büyük teyze,büyük dayıyı ilk defa gördü. Ankara'ya ilk gelişi oldu annesi ve anneannesiyle gezdi. İlk gittiği üniversite Ankara Üniversitesi dis hekimliği fakültesi oldu. Büyüyor oglum gün geçtikçe öyle çok öğreneceği şey varki, ve anne baba olarak bize öyle çok is dusuyorki. İnsan evladı icin herseyin en iyisi istiyor. Umarım o evlatta kendini herseyin en iyisine layık görür ve layık gördüğü seylere ulaşmak icin çalışır cabalar. Umarım iyi bir anne baba oluruz. Şimdi artık daha bir zor geliyor bana annemden babamdan uzağa gitmek uzakta yasamak, umarım en kısa zamanda Ankara'da yasamaya başlarız

Bazı ilkler

Bir çok ilki kaçırdım belki ama bundan sonrasını bari yazayım. Bugün mama sandalyesine ilk defa oturdu, tam oturma olmasada yarım oturma, ve daha once birçok kere konuştuğum zaman gülüyordu fakat ilk defa ben gülünce kahkaha attı. Öyle farklı bir duyguymuski, çok yorucu gercekten acayip yoruluyorum. Ama sevgisi çok başka hayatta herseyin en iyisini onun icin istiyorsunuz. Kendinizin önüne geçiyor kendinizi düşünmüyorsunuz.
Her gün uyuturken hissettiğim o minicik kalp atışı icin her gün şükür ediyorum allahıma ve hergün isteyen herkese bu güzelliği yaşatmasını istiyorum.

Pişmanlıklar

Bu surecde alttan aldığım gormemezlikten geldiğim unutmaya çalıştığım bir çok şey,değişmeyen ve iyice bencillesen davranışlar, saygisizliklar karşısında iyice sabrimi zorladı.zaten anne olmus olmanın verdigi duygusallık ile iyiden iyiye tasan sabrım ve gördüğüm davranışlar karşısında keske bende bencil dusuncesiz ve saygisiz olmayı becerebilseydim. Hayatta hep iyi niyetli ve oldugum gibi dürüst olmak kaybettirdi ya kullanmaya kalktı insanlar iyi niyetimi yada saf olup anlamadığımı zannettiler.hayatta insanlar neyi paylasamiyorlar ne istiyorlar anlamıyorum. Ama bu surecde bir ailede babaya çok is düşüyor baba herzaman annenin yanında olup destek olup kendi bir aile olduğunun farkında olmalı gerekirse kendi ailesine karsı anneyi koruyabilmeli.biz bu sınavda sınıfta kaldık maalesef, bu surecde yaşadıklarım ve daha once yaşadıklarımı hiç unutmayacağım.bir takdık savaşına girip bir seyleri değiştirmek hiç benim tarzım degil fakat iyi niyet insanlara yaramıyor. Bundan sonrası icin nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Ama artık üzülmek istemiyorum

İçimden gelenler

Evde olmaktan insan sıkılıyor. Dışarı çıkmak icinde ilk adımı atmak gerekiyor. Biraz cesaret gerekiyor ya durmazsa ya susturamazsam diye,yakın yerlerle başladık biz tabiki yalnız değildim.şimdilik çok zorlamadı âma tek basima cesaret edebilirmiyim bilmiyorum.zaman geçtikçe hem oglum büyüyor diye seviniyorum hem büyümesini istiyorum,hemde zaman geçtikçe ise başlamama az kaldı diye ve annem gidecek diye icime bir yumruk oturuyor. İnsanın annesi ile aynı sehirde yasaması ne kadar önemliymiş.bir telefon ile gel diye çağırması,bir yer giderken birakabilecegi bir güvenli kapının olması iste bunları dusundukce hayatımı sorguluyorum, neden burdayim ,doğru yerdemiyim diye. Şimdi beklediğim birkaç şey var Sınavı'nın iyi geçmesi ve hakkımızda iyi olacak bir yeri kazanması ve Saglik mutluluk ve huzur

40ucurmak

Gercekten 40.gün önemli birazda bizmi önemli hale getiriyoruz bilemiyorum.ama insan bir rahatlıyor yada alışıyor sanırım her türlü seye

Lohusalik halleri vol:2

Evet ne kadar yazabilirim bilmiyorum. Kaan uyanana kadar ne kadar izin verirse, insanın yine kendini unuttuğu bebeği icin üstün bir caba gösterdiği süreç uykusuz ne kadar dayanabilir insan bu surecde yaşayıp görüyoruz.ilk zamanlar çok zormus diyordum.yok o zaman kolaymış. Kaan gazli bir bebek hemde ne gaz,gazından dolayı ikinmakdan göbeğinde fıtık oldu o kadar yani. Yapmadığım şey kaldimi bilmiyorum. Once rezene çayları ardından civanpercemi dediler o,yok fayda etmedi, hatta tam emin olamasakda rezene poposunda pisik yaptı,2 kere denedim ben ne zaman icsem pisik oldu ertesi gün, artık omu başka birasını bilemiyorum. Once zinco ile başladık,Dr verdi olmadı ardından om-x surup verdi gaz icin birde bağırsak düzenleyici iciyoruz. İlaçlar ne kadar fayda ediyor bilemiyorum.ne duyduysam yapıyorum.duyduklarımı yazarımda belki birilerinin I'sine yarar. Her yemeğine kimyon kat dediler. Corekotu ye yada corekotu yağını iç dediler. İste gazli ve uykusuz günler bir sekilde geçiyor yorgunluk hiç önemli degil bebegim rahat olsunda önemli olan o

İlk 20 ve lohusalik

Nasıl anlatsam nerden başlasam bilemiyorum.ama lohusalik diye bir ruh hali mevcut duygusal ve hassas. Ne kendine yetebildigin,ne esine,nede bebeğine yetebildigini düşündüğün.tabi birde Butun bunlar olurken tecrubesiz anne olarak,uykusuz gecen geceler, gündüz bebek uyuduğunda seninde uyuman gerekirken hayattan kopmamak adına yapmak istediğin seyler bir yana,birde lohusa ziyareti adı altında kadınların toplanıp geldikleri hatta bazen gitmek bilmedikleri, cogunun patavatsizligi ile ee ne oldu karnında bir tane dahamı var söylemleri, o donemde miniginle birbirine alışmaya çalıştığın,Allah'ın mucizesi karşısında bakıp bakıp ağladığın surecde en zoru gercekten insanların kaprisleri,istedikleri,söyledikleri. Herkes bebek uyuduğunda sende uyu deyip daha hastaneden eve geldiginde ziyarete gelmeye başlayıp,aksam 8-9demeyip ziyarete gelmeler hangi ara yatayım diyemiyorsun tabii. Hep okuduğum yok ben yapamam dediğim ayrı emziricem ben dediğim ama bebeğin olmasıyla utanilacak bir organdan çıkıp mama makinasına dönüşen meme ile ulu orta emzirmelerin başlaması normal gelmeye basliyorda,bakayım sütun varmi deyip memeye dokunmaları çözemiyorum. Bu donemde sütunun gelmesi icin senin psikolojin icin hep huzurlu ve mutlu olman gereken zamanda evden dışarı çıkmaman gerekiyor demeleri ve diğer yapılan hersey,ziyaretler,laflar,sözler,tavsiyeler çok can sıkıyor. Duymadıkların,dinlemediklerin,kulak asmadiklarin oluyor.ama en yakınım dediklerinin yaptıkları icine oturuyor. Zamanla hersey geçiyor psikolojinde,duygusallığında,ama zaman çok yavaş geçiyor gibi geliyor.hatta geçmiyor.biran once geçsin istiyorsun. Dışarı çıkıp dolaşsan rahatlıyorsun.evde otur otur bunaliyorsun. Tüm hayatın emzirmek,alt değiştirmek ve gaz çıkartmak rutininde geçerken hayatın devam ettigini anlamak icin küçük molalar iyi geliyor insana zamanda herseyi dahada hafifletiyor.ilk 20gunde yazacaklarım şimdilik bunlar, son 20yide tekrar ayrıca yasicam.sağlıklı gazsiz bol uykulu ve bol Sutlu günler dilerim