Kaan'ın oyuncakları

Kaan yavaş yavaş büyüyor. Artık hergün yeni bir şeyler yapıyor artık dün ilk defa döndü yüzüstünden sırtüstüne ama pek sevmiyor yatmayı oturmak yada kucakta gezmek. Bu aralar oynadığı oyuncakları yazayım istedim aycanın istegi üzerine www.butikitapevi.blogspot.com oda yazdı Timur'un oyuncaklarını
İşte Kaan'ın oyuncakları en çok çın çın tavşan halkalı ördek ve zıp zıp su aygırını seviyor

5.ay

Biz 5aylık olduk ama bu geçen süre oğlumla çok güzel geçti. 4.ayda ek gıdalara yavaş yavaş başladık.artık herşeyler daha bir keyifli hale geldi. Artık oğlum insanları ayırd etmeye başladı. Gülümsemeye istediğini biraz daha anlatabilmeye başladı yada biz birbirimizi anlamaya başladık. Armut-elma-muz-şeftali yediği meyveler. Henüz dönmeye başlamadı ama yakında döner sanırım.etrafdaki herşeyler daha bir ilgisini çekmeye başladı özellikle kumanda cep telefonu kapı tost makinası ilgisini çekenler arasında. Bu süreçte yaşanan hoş olmayan olaylar oldu. Bir ta ilk günler birde şimdi bunlar unutulurmu bilmiyorum ama unutulmaya çalışılan bir çok olayıda hatırlattılar. Kendimi düşünmeyi öğrenemedim bari oğlumu düşüneyim bundan sonra insanların bencillikleri saygısızlıkları ve yüzsüzlüklerinden bunaldım artık. Neyse artık umarım hersey hayırlısı neyse öyle olur. Karar vermek çok zor ama hakkımızda hayırlısı olsun

4 aylık olduk

GUnler geçiyor 16agustosta ise başlamam gerekirken bırakamadım, Gidemedim. Annelik öyle bir duyguymuski hergün farklı seyler yaşatıyorsun bana büyüdüğünü görmek çok guzel, artık tepkiler vermeye başladın gülücükler atıyorsun, sanırım beni taniyorsun. Annelik çok guzel bir duyguyken aynı zamandada karışık ve zor. Butun gün beraberiz kendimede vakit ayırmak istesemde kendime vakit ayirdigimdada seni ihmal ediyormuşum gibi hissediyorum. Bazen sana yetmediğini yetersiz kaldığımı hissediyorum ve daha 4ayliksin dahada büyüdüğünde ne olacak bilmiyorum. Seninle oyunlar oynarken birseyler öğretmeye çalışıyorum belkide öğretmeye çalısmam yanlış? Nasıl bir anne olacağım bilmiyorum. Umarım yanlış seyler yapmam. Sabırlı değilim sanırım ama zamanla seninle birlikte öğreneceğim ne olur sende bana yardımcı ol sabrimi zorlama😘 insan bazen kendini çok boş hissediyor ne oynasak ne yapsak şimdi diyor. Babanda bu konuda çok tecrubesiz bende yavaş yavaş öğrenirken çokda geç kalmayız umarım.erkenmi bilmiyorum ama yavaş yavaş bu hafta meyvelerden başladık. Şeftali ve muzu çok sevdin. Elma ve armut biraz eksi gelişede onlarida yiyorsun azar azar tabii şimdilik sadece tadiyorsun. Gündüzleri hala çok az uyuyorsun. Çok yorulsamda o bir gülüşün herseye bedel. Hep söylediğim gibi Allah isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın. Uyurken o kadar masum oluyorsun ki. Uyanincada sonra bazen cozutuyorsun. Tam olarak dilinden anlamasamda yavaş yavaş kavnasiyoruz. Ama sunu anladimki büyük konusmayacakmissin büyük konuştuğum herseyi yapabilirim ve yapıyorum. Ayakta sallamayacagim dedim. Ne guzel uyuyordun kendin şimdi ayakta sallıyorum. Yurutec zararlı dedim alabilirim yurutec kullananları çok iyi anlıyorum. Zamanımız seninle çok guzel geçiyor ise başlayacağım günleri dusundukce üzülüyorum kiyamiyorum. Allah'a emanet ol kuzum. Seni çok seviyorum.

Ankara günleri

Günler geçiyor neredeyse 3,5aylik oldu Kaan. 2 haftadır ankaradayiz, anneanne ve dede ile birlikte oglum 2 hafta once ilk kez hızlı trene bindi Ankara'ya geldi. Bu Ramazan bayramı ilk bayramiydi. Buyukanneanneyi, buyukdedeyi, büyük teyze,büyük dayıyı ilk defa gördü. Ankara'ya ilk gelişi oldu annesi ve anneannesiyle gezdi. İlk gittiği üniversite Ankara Üniversitesi dis hekimliği fakültesi oldu. Büyüyor oglum gün geçtikçe öyle çok öğreneceği şey varki, ve anne baba olarak bize öyle çok is dusuyorki. İnsan evladı icin herseyin en iyisi istiyor. Umarım o evlatta kendini herseyin en iyisine layık görür ve layık gördüğü seylere ulaşmak icin çalışır cabalar. Umarım iyi bir anne baba oluruz. Şimdi artık daha bir zor geliyor bana annemden babamdan uzağa gitmek uzakta yasamak, umarım en kısa zamanda Ankara'da yasamaya başlarız

Bazı ilkler

Bir çok ilki kaçırdım belki ama bundan sonrasını bari yazayım. Bugün mama sandalyesine ilk defa oturdu, tam oturma olmasada yarım oturma, ve daha once birçok kere konuştuğum zaman gülüyordu fakat ilk defa ben gülünce kahkaha attı. Öyle farklı bir duyguymuski, çok yorucu gercekten acayip yoruluyorum. Ama sevgisi çok başka hayatta herseyin en iyisini onun icin istiyorsunuz. Kendinizin önüne geçiyor kendinizi düşünmüyorsunuz.
Her gün uyuturken hissettiğim o minicik kalp atışı icin her gün şükür ediyorum allahıma ve hergün isteyen herkese bu güzelliği yaşatmasını istiyorum.

Pişmanlıklar

Bu surecde alttan aldığım gormemezlikten geldiğim unutmaya çalıştığım bir çok şey,değişmeyen ve iyice bencillesen davranışlar, saygisizliklar karşısında iyice sabrimi zorladı.zaten anne olmus olmanın verdigi duygusallık ile iyiden iyiye tasan sabrım ve gördüğüm davranışlar karşısında keske bende bencil dusuncesiz ve saygisiz olmayı becerebilseydim. Hayatta hep iyi niyetli ve oldugum gibi dürüst olmak kaybettirdi ya kullanmaya kalktı insanlar iyi niyetimi yada saf olup anlamadığımı zannettiler.hayatta insanlar neyi paylasamiyorlar ne istiyorlar anlamıyorum. Ama bu surecde bir ailede babaya çok is düşüyor baba herzaman annenin yanında olup destek olup kendi bir aile olduğunun farkında olmalı gerekirse kendi ailesine karsı anneyi koruyabilmeli.biz bu sınavda sınıfta kaldık maalesef, bu surecde yaşadıklarım ve daha once yaşadıklarımı hiç unutmayacağım.bir takdık savaşına girip bir seyleri değiştirmek hiç benim tarzım degil fakat iyi niyet insanlara yaramıyor. Bundan sonrası icin nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Ama artık üzülmek istemiyorum

İçimden gelenler

Evde olmaktan insan sıkılıyor. Dışarı çıkmak icinde ilk adımı atmak gerekiyor. Biraz cesaret gerekiyor ya durmazsa ya susturamazsam diye,yakın yerlerle başladık biz tabiki yalnız değildim.şimdilik çok zorlamadı âma tek basima cesaret edebilirmiyim bilmiyorum.zaman geçtikçe hem oglum büyüyor diye seviniyorum hem büyümesini istiyorum,hemde zaman geçtikçe ise başlamama az kaldı diye ve annem gidecek diye icime bir yumruk oturuyor. İnsanın annesi ile aynı sehirde yasaması ne kadar önemliymiş.bir telefon ile gel diye çağırması,bir yer giderken birakabilecegi bir güvenli kapının olması iste bunları dusundukce hayatımı sorguluyorum, neden burdayim ,doğru yerdemiyim diye. Şimdi beklediğim birkaç şey var Sınavı'nın iyi geçmesi ve hakkımızda iyi olacak bir yeri kazanması ve Saglik mutluluk ve huzur