Doğum günü hazırlıkları

Günler geçiyor ve ne çabuk geçiyor ben iş ve ev arasında koşturmacadayım. Ne zormuş. Evde kaanla ilgileniyorum ama ne yapmam gerektiğini ne oynamam gerektiğini bilemiyorum. Çocuk olan bir evde büyümedimki yada. Yakın bir zamanda çocuğu olan bir akrabam olmadığı için ne oynanır çocukla bilemiyorum.
Bu ara dişlerimiz geliyor üst 2 geldi önce şimdi alt 2 diş gözüktü. Yürüme sevdasında kaan emeklemiyor fakat yuvarlanarak istediği yere gidiyor.
En çok kullandığı kelimeler baba ve dede birde mama hala süt iznim devam ediyor.
Doğumgünü için hazırlıklarıda burada ne kadar yapabilirsem yapmaya çalışıyorum.
İşe başlayalı 3 ay oldu 3 ayda 5 kilo verdim ama daha vermem gereken 10 kilom var. Veremedim kiloları amacım doğum gününe kadar eski kiloma kavuşmal zor ama bakalım.
Kaan olduktan sonra annemle aynı şehirde yaşamıyor olmanın zorluklarını daha çok hisseder oldum.
Benim günlerim böyle geçiyor bu aralar

8.5 aydan merhaba

Kaan büyüyor. Eskiden hayata yetişemediğimi düşünürdüm şimdi ise kaana yetişemediğimi düşünüyorum, kaan büyüyor ben onun hıZına yetişemiyorum. Çalışan her anne hissedermi? Çalışmayan annelerde hisseder belki bilmiyorum. Ama kaanla işten sonra 4 saatimiz kalıyor geriye ve ben kaanın bir çok şeyine şahit olamıyorum. Ona öğretmem gerekenleri veremiyorum hissi yakamı bırakmıyor. Çok yorgun hissediyorum kendimi bu aralar havalardanmı bilemiyorum. Ama oğlum büyüyor artık oyunlarımız daha eğlenceli ayaklandık emeklemesekde sürekli yürümek istiyor. Ayda ve mama diyor dede ve baba dışında...

İşe başlama düşüncesi

İşe başlamak mı? Biraz daha oğlumla kalmak mı? Bir süredir düşünüyorum. Düşündükçe işin için çıkamıyorum. Beraber vakit geçirdikçe kaan bana ben kaana alışıyorum sonrasında ikimiz içinde çok daha zor olmasından korkuyorum. Bu süreçte annemin yanımda olmamasının ne kadar Zor bir şey olduğunu çok daha iyi anlıyorum ve bunun zorluğunu hergün yaşıyorum. Zaman geçiyor son 2 gün artık. Kaanı bırakmak bir yandan bir yandan yaşanan gerginlik ve anlaşılamamanın verdiği gerginlikle zor günler yaşıyorum. İnşallah herşey yoluna girecek düzelecek bazen kendime çok kızıyorum. İnsanlara hayır diyememek, insanlara laf söyleyeymemek artık iyilik değil. Zor ama umarım herşey hem benim için hemde kaan için güzel olur

7.ay

Kaan 7.ayını bitirdi. Artık bebeklikten çocukluğa doğru adım atıyor. Herşeyin yavaş yavaş farkına varıyor. İsteklerini ve istemediklerini anlatmaya çalışıyor. Baba ve dede diyor. Anneye benzer anni diyor, bazen ağlarken anne bile diyor. İstemediği birşey olduğunda sıkıldığında yada istediği bir şeyi yapamadığında bağırıyor. Artık yanından ayrılmamı istemiyor. 26 kasımdan beri kendi odasında yatıyor. Anne olarak beraber koyun koyuna yatmak istesemde ne derece doğru bilmiyorum ama kendi gelişimi açısından odasında yatmasını daha doğru buluyorum. Annelik çok garip bir hismiş bebeğin için herşeyin en iyisini istediğinden sürekli kendini sorguluyorsun bebeğine yetip yetemediğin ve içinde yaşadığın vicdanınla yaşadıkların... Sanırım birazda içinden gelen sesi dinliyorsun. Ek gıdalara geçmeye çok hevesliyken kaanın yanaklarının kızarması gözlerinin sulanması ile dra gittik alerji testleri yapıldı. Sonuçta birşey çıkmasada hala yanakları kızarıyor zaman zaman hergün farklı şeyler yemesi için ne yapsam diye girilen arayış ile ek gıda sürecinin zorluğunu anladım.
Bu geçen zamanda yaşadığım şeyler hiçde kolay değildi işe başlasammı? Biraz daha kaanla kalsammı diye olan kararsızlığım, bakıcı arama süreci gerçekten çok zormuş. Bir kaç bakıcı ile görüşüp bir tanesi ile başladıktan sonra 2. Gün yollarımızı ayırdık. Hiç tanımadığın bir insana bebeğini bırakıp gitmek çok zormuş . Babaanne ile anneanne beraber mi baksa düşüncesine ise bir yanım sıcak bakarken onunda bazı süşündürdükleri var. İnsanın kendi annesinden uzakta yaşaması çok zormuş. Heleki bebek olduktan sonra. Allah hakkımızda hayırlısını versin. Doğru kararlar verdirsin oğlum için. Artık bütün hayatın o oluyor.tüm anneler gibi bebeğin için hayatta herşeyin en iyisini istiyorsun. Allahım sağlık sans mutluluk huzur akıl bilinç fikir zeka başarıgüçlü sağlam bir karakter versin. Hep yüzün gülsün oğlum

Kaanin 2. Ankara ziyareti

Ankaraya anneanneye geldik. Kaan 2.kez geliyor. Her gelis super gelirken donmek cok zor geliyor. Hani annelerimizin klasik lafi vardir ya "Anne olunca anlarsin" kesinlikle sunu diyebilirimki anne olunca annenin degerini daha bir iyi anliyorsun. Annemle ayni sehirde yasamadigim icin pismanlik duyuyorum. Her sabah erkenden uyandigimda keske annem burda olsaydi bebemi kucagima alip gitseydim ve uyusaydim gibi bir cok cumle geciyor dilimden. Sadece bu degil tabiki akrabalarimi dogup buyudugum sehri ve arkadaslarimida ayri ayri ozluyorum. Simdiden donme telasi sardi beni hic donmek istemiyorum ama yapacak birsey yok. Kaanla vakit gecirmek cok guzel keske yarim gun calisabilecegim bir isim olsaydi. O sehirde butun gun evde bunaliyorum. Belli bir sure sonra oynatacak oyun konusacak laf bulamiyorsun. Sag olsun kaan bagiran bir bebe istemedigi bir seyi bagirarak anlatiyor. Kafasida sisiyor insanin ama buyuyor 5.5 aylikken donmeye basladi. 6.ayinda oturmaya basladi. Oturup kendi kendine oyun oynasin istiyorum cok seymi istiyorum bilmiyorum ama bakalim insallah o gunlerde gelicek. Ek gidalara basladik sanirim yogurt alerji yapti yanaklari kizardi. Yogurt vermiyoruz, teker teker denicez yiyecekleri umarim sut ve sut urunlerine alerjisi yoktur .

Kaan'ın oyuncakları

Kaan yavaş yavaş büyüyor. Artık hergün yeni bir şeyler yapıyor artık dün ilk defa döndü yüzüstünden sırtüstüne ama pek sevmiyor yatmayı oturmak yada kucakta gezmek. Bu aralar oynadığı oyuncakları yazayım istedim aycanın istegi üzerine www.butikitapevi.blogspot.com oda yazdı Timur'un oyuncaklarını
İşte Kaan'ın oyuncakları en çok çın çın tavşan halkalı ördek ve zıp zıp su aygırını seviyor

5.ay

Biz 5aylık olduk ama bu geçen süre oğlumla çok güzel geçti. 4.ayda ek gıdalara yavaş yavaş başladık.artık herşeyler daha bir keyifli hale geldi. Artık oğlum insanları ayırd etmeye başladı. Gülümsemeye istediğini biraz daha anlatabilmeye başladı yada biz birbirimizi anlamaya başladık. Armut-elma-muz-şeftali yediği meyveler. Henüz dönmeye başlamadı ama yakında döner sanırım.etrafdaki herşeyler daha bir ilgisini çekmeye başladı özellikle kumanda cep telefonu kapı tost makinası ilgisini çekenler arasında. Bu süreçte yaşanan hoş olmayan olaylar oldu. Bir ta ilk günler birde şimdi bunlar unutulurmu bilmiyorum ama unutulmaya çalışılan bir çok olayıda hatırlattılar. Kendimi düşünmeyi öğrenemedim bari oğlumu düşüneyim bundan sonra insanların bencillikleri saygısızlıkları ve yüzsüzlüklerinden bunaldım artık. Neyse artık umarım hersey hayırlısı neyse öyle olur. Karar vermek çok zor ama hakkımızda hayırlısı olsun