3 yaş

2,5 yaşından sonra bebeklikten çıkıp artık çocukluğa adım attığın bu dönem sanırım en çok zorlandığım dönem oldu bir anne olarak daha önce yapacağın ve yaptığın her şeyde bana bağımlıyken ve yapacağın her şeye ben karar verirken artık kendi başına karar vermeye çalışmaların, kendi isteklerinin ortaya çıkması karakterinin oluşmaya başlaması ile aramızdaki ufak tefek çatışmalar çıkması sanırım 3. Yaş sendromu bu olsa gerek dedirtti. Bir gün bakıyorum herşey süt liman herşey yolunda, bir gün herşeye itiraz herşeye ağlama bağırma...

Bı süreçte kontrolün benden çıkamasının benim üzerimde yarattığı endişe ile belki yanlış davranışlarım oldu. Kendimi yetersiz ve çaresiz hissettiğim bir çok an, daha çok okumaya başladım. İnsan çocuğu olduğunda kendini daha iyi tanımaya başlıyor gerçekten, fazla koruyucu bir anne olduğumu anladığımda  bu koruyuculuğun hem bana hem sana zarar verdiğini anlamam ve değişmeye çalışmam çok kolay olmuyor. Bazı şeyleri sana öğretmeye çalışmam ve dışarıda karşılaştığımız olaylar karşısında sana bu olayları nasıl açıklayacağımı düşünmem anlatmaya çalışmalarım. Böyle kendimi sorgulamalarım seninle konuşmalarım. Çoğu zaman dinlememen yada dinlemiyormuş gibi gözüküp dinlemen işte böyle bir süreç büyüdüğünü görmek öyle güzel ki...

Bu süreçte artık kolluklada olsa yüzmeye başlaman, 4 tekerlekli bisiklete binmen, daha iyi cümleler kurabilmen, ilk kreş deneyiyimimiz gibi bir sürü şey var yazılacak. Daha çok şey yazmam lazım 

3 yaşına 1 ay var

Zaman nasılda geçiyor. Sen büyüdükçe benim kaygılarım iyice artıyor. Seninle bende kendimi tanıyorum yeniden hiç bilmediğim yönlerim ortaya çıkıyor. Kontrolün benim için ne kadar önemli olduğunu anladım sen büyüdükçe, sen büyüdükçe artık kendi kararlarını vermeye , kendi isteklerin konusunda direttikçe kontrol benden çıkıyor işte o noktada da benim kaygılarım başlıyor. Bu çok yanlış ama kendime engel olamıyorum. Üstelik artık sadece sen ve bende yada ailemizde yok, çevre faktörüde girdi. Senin arkadaşların, arkadaş olmaya çalıştıkların . Tüm çabam senin iyi olman, mutlu olman, güçlü olman, kendi ayaklarının üstünde durup, doğru kararlar alman. 

Çocuğum

Sanırım benden başka okuyan yok, belki birgün sende okursun buraya yazdıklarımı zaten senin için yazmaya çalışıyorum. Hassas bir insan olma şimdilerde bana zaman zaman mutlumusun anne diye soruyorsun hiç önemi yokki sen mutlu ol, başkalarını önemseme diyesim geliyor diyemiyorum bazende diyorum. Hayatta en önemli şey senin mutluluğun, zorlanıyormuyum evet sana yetebilme seninle vakit geçirebilme anlamında istediğim gibi olmuyor bazı şeyler kendimede vakit ayırmak istiyorum seninlede doyasıya öyle çabuk büyüyorsunki, bazen bebekliğini, bazen daha küçük olduğun zamanları özlediğimi fark ediyorum. Sanırım o an fark edilmiyor hiçbirşey, yada fark etsende yetmiyor. Eski fotolarına bakıyorum, ne küçükmüşsün, şimdilerde çaban büyümek, büyük olmak istiyorsun. Bense büyümek çok güzel bir şey değil annem diyorum anlamayacağını bilerek. 

Kişiliğinin oturmaya başladığı zamanlar yaşıyoruz, burcununda verdiği etkiyle inatçısın, umarım ileride ayırd edebilirsin hangi konularda inatçılık yapman gerektiğini, ama zaman zaman beni zorluyor bu durum. Bu aralar itfayeci sam en büyük ilgi alanın, her oyunumuz kurtarmaya dayalı umarım insanları kurtaracak büyük projelerin olur. Hayattta mutlu olman en büyük dileğim seni çok seviyorum

Hoşgeldin kasım

Kış geliyoor ben yaz çocuğu olduğumdanmıdır nedir kışı hiç sevmiyorum. Özelliklede yaşadığım yerde kış hiç çekilmiyor. Çok şükür yinede halimize ama özlüyorum çocukluğumu özleyincede o yaşadıklarımı çocuğamada yaşatmak istiyorum bu sefer dahada üzülüyorum. Ben çocukken cumartesi günlerini iple çekerdim, annem çalıştığından cumartesi evde olacaktı ve annemle bizim günümüzde cumartesi her cumartesi istisnasız ailecek kahvaltının ardından annemle dışarı çıkardık ya tiyatro ya sinemaya gider ardındanda mutlaka kitapçıya giderdik. Kitaplarla tanışmam o günlere dayanıyor sanırım. Soğuk kış günlerinde kestane ile ellerimi ısıttığım ardından pastanede annem sahlep içerken ben elma şekeri yerdim. İşte şimdi aynı şeyi oğlumla yapmak istiyorum cumartesi günlerimiz olsun tiyatroya yada sinemaya götüreyim, ardından kendi şeçsin kitaplarını sevsin dokunsun okşasın alsın o kitap kokusunu, o alışkanlığı kazansın. 

Ankaralı olanlar bilir ankarada eskiden imge kitapevi yada dost kitapevi vardı. Onların ortamını ve yaşattığı huzuru ve mutluluğu artık hiçbir kitapçıda bulamıyorum. Yada eski sahaflar hatta içlerinde cafesi olan sahaflar.

Özlüyorum çocukluğumu, çocukluğumun anlarasını

Kaan 2 yaşında tatil vol 2

Çocukla tatil çok ayrı birşey açıkcası biz henüz ailecek başbaşa bir tatile cesaret edemedik eşimin işlerinden dolayı hemde cesaret meselesi bu senenin 2. Böşüm tatili babaanne hala dede ile beraber kaanın kendinden 1 yaş büyük kuzenininde yazlıkta olması ve kaanın bütün bu kalabalık ile hareketliliğinin tavan yapması bizi parmağında oynatması anne sözü dinlememesi annenin çocuk üzerindeki kontrolü kaybetmesi sonucu sinirlerinin harap olması çocuk ve annenin hastalanması dışında güzeldi diyebilirim. Ama çocuk olduktan sonra anne için tatil dinlenmekten çıkıyor o mutlu olsunda gerisi önemli değile kadar gidiyor.

Ben küçüklen annem tatilin adı yorgunluk derdi hiç anlamazdım buda anne olunca anlanılacaklardanmış. Ama her şeye rağmen çok şükür kaanın bir gülüşü bir sarılışı tüm yorgunluğa bedel

Çalışan anne olmak zor

Büyüyorsun her geçen gün. Ah bir yürüse, ah bir konuşsa ah bir 2 yaşına gelse gibi istekler bitiyormu? Bitecekmi sanmam. Emzikten sonra bezdende kurtulduk, evet sırada ne vardı? 

Hep bir yanım yetersiz, sabırsız anne tarafım çok üzüyor beni, sabredemediğim  ve kızdığım zamanlar var sanırım en çokda gece uyku zamanları...

Bak evet buldum sıradaki ne zaman uykum geldi deyip kendi gidip yatacak odasına. Bu aralar uyku düzenimiz yine saptı 24:00 te ancak uyuyabiliyoruz ve ben yorgun halsiz sabırsız ve gergin bir halde bağırıyorum sana, sonrasında çok üzülüyorum vicdan yapıyorum. 

Birde bu aralar her alşam geldiğimde ve haftasonu belli aralıklarla bana sorduğun 'sen işe gidecekmisin anne' bu cümle beni mahvediyor, hep aynı cümleyi kuruyorum ama boğazımda aynı yumru ile ve bir çocuğun annesinin evde olması ne büyük bir şans diyorum en azından 3 yaşına kadar. 

Artık çok daha keyifli günlerimiz seninle bir tek yemek yedirmek dışındakiler tabiii, artık kendi tercihlerin var ve kararların mesela bu cumartesi her cumartesi klasiği olan pazara gitmek istemediğini söyledin hatta çok uzak pazar dedin ( oysaki çok yakın) . 

Üzülüyorum bir çok anına şahit olamıyorum, büyüyorsun ve çok şey kaçırıyorum diye .

Ama hala bir koşturmaca günler kısa zamana çok şey sığdırmaca ve aynı zamanda evin rutinleri ile beraber sen zaten hiç oturmuyorsun bende tabii

İşteyken özlüyorum seni ve çok seviyorum çok 

Tuvalet eğitimi

Emziği bıraktıktan sonra en çok korktuğum şeylerin arasında tuvalet eğitimi var. 2 yaş kontrolü için gittiğimiz drumuz artık tuvalet eğitimine başla dediğinde nasıl yani dedim. Aslında belirtileri takip ediyordum ve hazır olduğunuda hissediyordum. Çünkü uzun zamandır gece uykularından kuru kalkan kaan gündüzde 2 saatten fazla kuru kalabiliyordu. Ama yine korktuğum birşey olduğu için erken değilmi dedim. Drumuzda  hayır dedi. Ama yine hep ertelemeye çalıştım. Çünkü çalıştığım için bu eğitimi kendim vermek istediğimden yazın izindeyken yazlıkta en iyisi dedim. Ama tatildeyken anladımki yazlık en iyisi değil tamam evden daha rahat olduğu yönler var. Fakat sürekli evde olmuyorsun, dışarı çıkıyorsun sık sık deniz havuz derken evdeyken açık bıraktık dışarı çıkarken bağladık böyle bir süreç oldu açıkcası çok verimli olmadı. Uzun dönüş yolundada altını bağlayınca bizim iş evde en iyisi diye ertelendi. Şimdi ise başlamayı düşündüğüm eğitimde kafamda bir sürü soru işareti ile okumaya devam ediyorum.  2 yaş sendromu olan bir çocuğu tuvalete yada klozete oturtabilmek büyük bir olay bence, bir kaç gün açık kalan altında yeni sorular yarattı bende 2 yaşındaki çocuk kaç saatte bir tuvaletini yapar?

4 saat tuvaletini yapmayınca kaan acaba bir sorunmu var. Rahat olmadığı içinmi tuvaletini yapmıyor yoksa başka bir sıkıntımı var diye bir sürü soru oluştu kafamda birde her çocuk gibi suyla oynamayı seven kaan tatilde her çişi geldiğinde banyo yapalımmı demeye başlayınca ne yaptım ben dedim. Lazımlık yada adaptör ile oturmayan kaana çişini yaptırmanın en kolay yolu duşa kabinin yanına gelip suyu açıp su ile oynarken çişini yapması ve ayakta olduğu için lazımlığa denk getirmekte zor olduğu için her çiş sonrası belden aşağısı yıkanan kaan düz mantık ile çiş ile duşu bağdaştırdı bunun ne kadar vahim bir olay olduğunu anlamam 3. Günü buldu. Dışarıda nasıl olacak dedim. İşte bir soru işareti daha böyle alıştırıp sonra bir düzene oturtabilirmiyim yoksa en başından mı düzen kurulmalı işte böyle bir süreçte sanırım daha fazla okumam lazım bilemiyorum. 

Şimdilik tuvalet eğitimi maceramızın 1. Bölümü bu bir çıkış bulduğumda yine yazacağım

Kaan 2 oldu

Zaman ne çabuk geçiyor. Daha dün gibi hastaneden çıkışımız. Zaman geçiyor hergün biraz daha bazı şeyler açısından rahatlatken, bazı konularda nasıl davranacağım, yada doğru davranıyormuyum gibi kafamdaki sorularla zorlaşıyor bazı şeyler.

Küçükken sadece anne ve bebek arasında olan iletişim yada aile içi iletişim konuları uykusuzluk, emzirme gibi konular varken, büyüdükçe dış dünyaya açılan ve başka çocuklarla yada etrafla olan iletişim konuları ve kazanması gereken alışkanlıklar gibi konular olunca farklı zorluklar çıkıyor ama bu zorlukların dışında artık kendini ifade edebilen, kendi istekleri ve düşünceleri olan bir bireysin artık ve ben büyüdüğünü gördükçe ettiğin lafları söylediğin şarkıları duydukça senin sohbet ettikçe acayip keyif alıyorum.

İyi varsın ve iyiki girdin hayatımıza senin dürüst, saygılı, başarılı, güçlü sağlıklı olman için elimden geleni yapıyorum. 

Hayata bakış açın geniş olsun, hayatta mutlu olmayı bil, güçlü ol yıkılma, denemeyi çabalamayı öğren başarmanın yolu yılmadan çalışmaktan çabalamaktan geçer. Kararlı ol oğlum istek heves hırs insan için önemlidir. İstedikten sonra yapamayacağı şey yoktur. İnsanlara hayvanlara doğaya zarar verme hepsi sana geri döner senin doğruların herşeyden önemli sen bizim için herşeyden önemlisin,biz hep yanındayız her ne olursa olsun ama doğru yolları seçmen iyi insan olman hayatın hep sana güzellikler getirmesi bir anne olarak en büyük dileğim.

Seni çok seviyorum herşeyden çok

Emziği bırakma

Son zamanlarda o kadar kötü haberler duyuyoruzki çocuklarla ilgili hiçbir şey yazasım gelmedi bırak yazmayı yapasım gelmedi. Keşke çocuklarımıza hiç bir şey olmasa, allahım tüm çocukları korusun.

Bu geçen sürede neler yaptık 2 hafta oldu emziği bıraktık. İlk başlarda sadece uyurken emdiği emzige karşı 1 yaşından sonra aşırı düşkünlük gösteren kaan ile ben evde olduğum zamanlarda uyanıkken saklasamda emziği ben işteyken elinden düşürmemeye aklına geldiğinde meme meme diye tutturmaya başlayınca ve en son 2 emziğinide ağzına alıp emmeye kalkışınca eyvah ne yapacağım diye bende korkular başlamıştı. Babasının küçükken 3 emzikle gezdiği ve 4 yaşına kadar emdiğini söyleyen kavınvalidemden sonra sanırım bırakamayacak diye düşünmeye başlamıştım. Aslında konuşmasını engellemedi emzik öyle bir etkisi olduğu yazıyor internette fakat çok sık boğaz enfeksiyonu olduğunu dra söylediğimde emzik emdiği sürece normal demişti drumuz. 

Grip olduğu bir gün emzik emmek istemedi çünkü burnu tıkalı olduğu için ememiyordu atıyordu yada çıkartıyordu.  Bunu fırsat bilip sakladım emzikleri sağolsun annemde yanımda olunca emzikleri kaybetmişiz dedik. O sordu aradık bulamadık kaybolmuş yolda düşürmüşüz dedik, daha öncede dışarıdayken bir kaç kere düşürdüğümüz için yada kendi elinden düşürdüğü için anladı sanırım. Her uykuya geçişte sordu zaman zaman gündüz sordu. Gece uykuya dalışları zaten uzunlen şimdilerde dahada uzun sürüyor sürekli konuşuyor, ama beklediğimden daha kolay oldu benim için psikolojik boyutunu ise hiç bilmiyorum umarım çok etkilenmemiştir. 

Evde şimdi hiç sormuyor, ama babaannenin kendine dayanamadığını ve her istediğini yaptığını bildiğinden ona ilk başlarda daha fazla ısrar etti tutturdu diyebilirim. 

Emzik faslını atlattık darısı diğer bez, ayakta sallama kısmında umarım onlarıda kolayca atlatırız

2 yaş sendromu ve annenin düşündükleri

EEvet daha önceden hissediyordum buna benzer şeyleri okuyordum ama bu 2 yaş sendromu ile nasıl davranacağımı şaşırmalarım ve bu konuda okuduklarım ile başladı serüven. Aslında çocuk insanın kendini daha iyi tanımasına sebep oluyor ve kendindeki eksikleri gedikleri fark etmesi yanlışları görmesine neden oluyor. Aslında kontrollü bir insan olduğumu düşürüm. Ama çocuk olduktan sonra sanırım hamilelikte aklımın bir kısmını yitirdim uykusuzluktanmı kaynaklı nedir unutkanlık ve dikkatsizlik hallerim var. Bu süreçte bazen evde gayet doğal yaptığım şeyleri yaparken (ne mi? Kürdan kullanırken, gözüme kalem çekerken) kaanın kocaman gözle bana baktığını görüp kendime geliyorum. Bu davranışları onun yanında yapmamaya özen gösteriyorum her yaptığımızı anında yapmak isteyen opitimin yanında ( doğrumu bilemiyorum? İşte böyle sürekli davranışlarımı sorgular moddayım) bir kullanım kılavuzu yokki bu bebelerin.

2 yaş sendromu ile herşeye ııııı demeler her istediğini yaptırmaya çalışmalar bu süreçte okuduklarım çocuğun 0-3 yaşındaki ailenin davranışlarının çocuğun karakterini etkiliyor olduğu ve özelliklede 2 yaş sendromu sırasındaki inatçılığın kalıcılığa yol açtığı olunca benim içimde yaşadığım stress öyle bir arttıki anlatamam.

Bu konuları okurken çocukla iletişime takıldım.sınır ve kural koyma nasıl yapılır? Nasıl kural konulur. Opitim dinlemiyorki 

Böyle bir haldeyim bu sıralar nasıl sınır konulur nasıl kural konulur. 

Okurken her gün yaptığım yanlışları görünce dahada stres oldum. 

Çocukla ilgilenirken bir şeyler öğretirken aslında çocuğun hayal gücünü yok edebileceğimiz, çok fazla karışarak kendini değersiz hissettirebileceğimiz gibi şeyler aşağıda etkili anne baba eğitimi adlı kitaptan bir not. Umarım değişebiliriz düzeltebiliriz hatalarımızı. 

Oyun grubu hakkında

İlk başta adına baktığında bebeğimi oynaması için götüreceğim birde üstüne para vereceğim gibi bir düşünce çıkıyor ortaya ama günümüzde apartman hatta residance gibi yerlerde yaşayıp komşuluk nedir bilmediğimiz bir dönemde yaşafığımız düşünüldüğünde nerde benim çocukluğum diyoruz eminim hepimiz. 

Ben yaşdakilerin eminim çocukluğu çok başkaydı, bahçelerde sokaklarda seksek yakan top ip atlama, saklambaç heleki saklambaç lisede dahi oynadığımızı biliyorum. Eee tabi bilgisayar yok tv kanalları sınırlı onlardada çocuk programları belli saatlerde olunca sokaktan eve girmezdik. Yemek vakti geldiğinde bile yalvar yakar ekmek arası bişey ver deyip eve girmek istemezdik. Şimdi bakıyorumda şuan yaşadığım yer yine bir site bahçesi var, ama hiç birşey aynı değil sanki kedi köpek kuş sayısı bile aynı değil. Evet rahat bir evde ve sitede oturmama komşularımla ilişkimin iyi olmasına rağmen çocuğum ile yaşıt birilerini bulmakta zorlanıyorum. İşte bı koşullarda bizi oyun gruplarına dahil olmaya itiyor. Çocuklarımızı yine yaşıyları ile kapalı ortamlara sokup oyuncaklar ile oynayarak sosyalleşme çabasına itiyor birde üstüne para vererek. Giden atkadaşlarımdan duyduğum süslenip püslenip kendini ve çocuğunu yarıştırma içinde olan farklı insanlarla mecburen bir araya gelinme mekanları..,

Ama yok bütün bu düşüncelerime rağmen bende arayış içine girdim havaların serinleyipte dışarıda oynayamayacağımız günlerin geleceği düşüncesi ile seçeneklere baktığımda fiyatlar çok farklı 1-2 saat arasında değişen oyun gruplarının fiyatlarıda 20-50 arasında değişiyor. Maalesefki her şehirde çok fazla şeçenek bulmak zor iken bazı şehirler gerçekten şanslı bu yaşadığım durumu görünce insan acaba diyor sırf oyun grubu ve parti evi açma düşüncesi gerçekten cazip gözüküyor ama tabiki bu işin uzmanları gerekli...

Çocukların sosyalleşmesi gerçekten önemli özelliklede kendi yaşıtları ile bilmiyorumki yeni nesil anneler 9 aylıkken bir oyun grubuna dahil olmak istiyorki buna bende dahil doğrumu bilemiyorum. Çokmu aceleci davranıyoruz ?

Büyümek

Bazı şeyleri anne olunca anlatsın derler ya gerçekten öyle. Zaman geçiyor gözünün önünde büyüyor bebeğin ilk zamanlar zaten dünyadan habersiz sende oda ama yavaş yavaş herşeyi anlıyorsun oda anlıyor. Kişiden kişiye değişir ya kimisi bebekliği çok zordu büyüdükçe daha iyi der ama benim için öyle değil ya unuttum yada hakikaten öyle değil. Kaan bebekkende zordu çok gazlıydı uyumuyordu ama onlar bir şekilde geçiyor. Şimdi gözümün önünde her geçen gün yeni birşeyler öğrenen bir küçük adam gördükçe hem çok mutlu oluyorum hemde silkiniyorum. Öyle aç gözlerle bakıyorki bazen onun bakışı ile kendime geliyorum. O an benim yaptığım şeyi öyle dikkatle izliyorki yada yaptığı bazı hareketleri görünce seni nasıl gözlemlediğini anlıyorsun. En basit eline tencere ve kaşık verdiğimde kaşığı tencerenin kenarına vuruyor tıpkı benim yemek yaparken yaptığım gibi... 

İşte böyle zamanlarda senin öğrettiğinden çok gözlem ile bir çok şeyi öğrendiğini gördüğünde her hareketine dikkat etme gereği duyuyor insan. Resmen elinde bir hamur veriliyor ve sen şekil veriyorsun. İşte bunları gördüğümde daha çok okumam gerektiği daha çok öğrenmem gerektiğini ve hatta değişmem gerektiğini hissediyorum. İşte burada başlıyor zorluk çocuğunun geleceğini karakterini yaptığın en ufak bir şeyin etkileceğini bilmek ve olaylar karşısında vereceğin tepkileri kontrol altına almak ve aynı zamanda doğallık...

Bazen olaylar karşısında ne yapmam gerektiği konusunda kararsız kalıp kafamın karıştığı araştırdığım oluyor. Bir çok şey gibi 2-3 farklı tez ve davranış şekli yazıyor. Hangisi doğru o kararda tamamen annenin babanın seçimi oluyor. İşte bu yüzden büyüdükçe dahada zorlaşıyor bana göre ...umarım doğru kararlar ve doğru seçimler yapıyoruzdur çocuklar konusunda işte bu aşamada beraber büyümek esnasında sosyal ağlarda çocuk üzerine konuşmalar yazışmalar çoğu zaman anneler için kendini yalnız olmadığını hissettiriyor ve hatta araştırmaya itiyor. 

İyiki varlar diyorum. Daha güzel günler daha doğru seçimler ile beraberce büyürüz inşallah

Kaan 18 aylık

Zaman çabucak geçiyor 1.5 olduk. Geçer mi? Büyürmü? Derken bazen küçük hallerini hatırlayamıyorum bile ..

Şimdilerde eminim her annenin yaşadığı yetememe duygusunu yaşıyorum sıksık hafta içi çalıştığım için haftasonlarını bol bol aktivite ve kaliteli vakit geçirmeye çalışıyorum. Ne kadar iyi bilemiyorum ama bir arayış içinde olduğum kesin yaşadığımız yerde bir oyun grubu bulamamak beni üzen şeylerden o eksiği kendim ne kadar kapatabilirim bilmiyorum. İnternetten bulduğum aktiviteleri beraber yapmaya çalışıyorum. 

18 aylık olduk ama hala uyku sorunumuz var. Kendi kendine uyumuyor ayakta sallıyorum ve uyku eğitimi için sanırım geç kaldık umuyorumki kendi isteği ile sallanmayı bırakmak ister. Bunun dışında yemek yemelerimizde zor masaya bizimle oturduğunda en fazla 10 dakika bile sürmüyor ondada kendi ağzına gidenden çok yer ve üstü başı yiyor yemeği önce böyle yemesini sağlayıp sonra kendim yediriyorum ne yapmalıyım bilmiyorum yemezse yemesin deyip bırakmalımıyım. Evde kendin bakmayınca bazı rutinleri oluşturamıyorsun işte hala süt içmiyor kaan beni en çok üzen konulardan biride bu denemediğim şey kalmadı drumuzda yoğurt ve peynir yiyorsa tamam diyor. Kaan gün boyunca oturan bir çocuk olmadığı için mama sandalyesindede oturmak istemiyor artık bizim oturduğumuz gibi sandlyede ordada belli bir süre duruyor. Kalktığında içeri gitmek istiyor bırakmalımıyım kalkmamalımıuım bilmiyorum. İşte büyüdükçe kafamdaki sorular ve ne yapmalıyımlar dahada artıyor. Umarım bizim için en doğrusunu buluruz.

Zaman geçer

Zaman geçerken oğlum büyürken ben yorgunken ve kendimi yetersiz hissederken...hayat hep böylemi geçecek diyorum. 

Heranın tadını çıkartmalı insan ama nasıl ya ben bilmiyorum bu işi yapabilen varsa lütfen bir akıl versin. 

Kaan büyüyor onunla birlikte bende büyüyorum çoğu zaman onunla yeterince vakit geçiremiyor olmak canımı acıtıyor. Böyle durumlarda kaanla daha fazla vakit geçiren annemi kayınvalidemi kıskanmıyor değilim hani. 

Bu aralar bunu daha çok hissediyorum. Çünkü işten her eve geldiğimde annem kaanı bunu yaptı bunu söyledi diye anlattığında bir çok ilke şahit olamamak beni üzüyor. 

Bu sıralar ne söylesek tekrar eden kaan artık kendini anlatabiliyor anlatamadığında ve istediği bir şey olmadığında bağırmak kendini yere atmak sureti ile istediklerini yaptırmaya çalışıyor. 

17 aya girerken ön 8 dişten sonra ilk 4 azı çıktı. Sanırım köpek dişleri zorluyor. İşaret parmağını yanağının üstüne koyup üüüü diyor acıdığını anlatıyor.

Tatil sonrası evde vakit geçirmek hem kaanı hem beni zorluyor kışın ne yapacağız bilmiyorum. 

Bu aralar en sevdiği oyuncak arabalar süt içirebilmek konusunda her yolu hala deniyoruz.

İki kelimeli cümlelerimiz başladı anne yok, anneanne yok baba yok, meme yok. Anne gel 

Yıldız:idiz

Şükran: ukran

Zeytin: neytin

Tren: tiiiren

Güneş: üneş

Bisiklet:biklet

Motor: nonor

Kumanda: komanda

Ayak:ağak

Pepe: bepe

Caillou: kayu

Ördek:ördek

İnek:inek bazen möööö

Faruk: aaruk

Hasan:aaasan

Tavşan:tavşan

Kuş:guş

Çanta: canta

Gözlük:gööö

Bayrak:baaa

Buse: vuse

Ömer: ööömer

Çivi:civi

Sümük:ümük

Ayakkabı:abakkabı

Gülizar;güdida

Kaanla tatilin ilk yarısı

Bu yaz kaanın ilk tatili olacaktı. Geçen sene tatil yapamadığım için ve kaanla ilk tatilimiz olacağı için çok heyecanlıydım. Açıkcası anne-baba-cocukla otelde tatili tercih etmedik, cesaret edemedik. Başımıza nelerin geleceğini bilmediğimizden. Tatilimizin ilk yarısını babaanne evinde geçirelim dedik. Yola çıkmadan valizleri görünce nasıl sığacağız arabaya dedim. Neyse sığdık, arabada 15 dakika durmayan kaanla önce yolda ne yapacağız derken ilk mola afyona kadar 1,5 saat uyumaması için uğraştım. Molada iyice yorduk kaanı ve sonra uola çıktık yarım saat sonra uyudu varmamıza 1 saat kalada uyandı. Yolculuk korktuğum gibi değildi rahat geçti. Evde olduğumuz için ve babaanne olduğu için rahattık. Sabah uyutup evde bırakıp havuza gittik karıkoca, bir annenin içi ne kadar rahat ederse işte, ilk bir kaç gün ne zaman girecek bu çocuk denize diye şaşırdım. Sabah 6.30da uyanan kaan kahvaltı sonrası 9.00 gibi uyuyordu 10..0 dan sonra güneş çok olur diye sokmadığımız halde güneş alerjisi oldu. Neyseki ilaçlarla güneşe çıkarmayarak 5 den sonra deniz ile hallettik. Havuz ve deniz ile arası kucağımızda ise iyi ama simit yelek kolluk hepsini denedik. Zorla giydirdik ama yine kucakta olunca çıkardık hepsini daha önceden yürütece binmeyip bizi yürüteç niyetine kullanan kaan şimdide simit niyetine bizi kullanıyor ama kaanla havuz deniz çok keyifli. Tatilde sosyalleşme imkanı bulunca diğer çocuklarla diğer çocuklarla bir arada olmasının dezavantajlarını yaşadım. Oyuncak paylaşamama kimin elinde ne varsa bütün çocuklar onu almak istiyor bu ve diğer çocuklar ne yaparsa aynısını yapma gibi bir durum topa top diyen kaan başka çocukların söylediklerini söylemeye başladı mesela topa poneneni diyen bir çocukla beraber olunca poneneni demesi, yada kendinden büyük bir çocuğun elindekini isteyip alamayınca ıssırmaya çalışmak gibi... 

Tatilin ilk yarısı babamızında dönmesi ile dahada zorlaştı. Diğer yarısına yarın başlıyorum. Annemler ile umarım güzel geçer diğer yarısıda ama şu bir gerçek tatilin anlamı çocukla daha farklı çok daha yorucu birde çalışan bir anne isen izinli olduğun bu zamanı çocuğunla geçirmek isteyip dahada alışıyorsun. İşe dönüş umarım hem benim hemde kaan için zor olmaz. 

Anneler günü

Annelik öyle özelmiş ki hep annelerimiz anne olunca anlarsın derdi o zaman kızardım ama gerçekten anne olunca anlıyorsun. Hayat karşısında her zaman güçlü sabırlı kararlı olman gerekiyor ve birçok şey daha ama hepimiz insanız çok mutlu olduğumuz zamanlar dışında üzgün kırgın zamanlarımızda oluyor işte anne olunca tutunacak daha güçlü nedenlerin oluyor. Geçen sene ilk anneler günümde çok kırgın üzgündüm. Bana güç veren hep sen oldun oğlum kırgınlıklar geçmesede zamanla azalıyor çünkü hayat devam ediyor. Bu bir sene bana çok şey öğretti. Daha öğreneceğimde çok şey var. Sen yanımda ol sağlıklı olalım daha nice anneler günü kutlayalım seni çok seviyorum. Bu anneler günündede bir yarım ankarada annem anneannem teyzem orada olduğu için. Herkesin anneler günü kutlu olsun. Allahıma çok şükür ve allah herkeze yaşatsın bu duyguyu

Kaan 1 yaşında

Zaman öyle hızlı geçiyorki bir sene nasıl geçti anlamadım desem, bu geçen 1 senede bana hissettirdiğin yaşattığın tüm güzellikler için hergün önce allahıma sonrada sana binlerce teşekkür ederim. Her gün yeni bir şey öğrenişine şahit olmak hem çok güzel hem düşündürücü senin iyi bir insan olman için bende daha iyi bir anne olmak için uğraşıyorum umarım becerebilirim. Hayat çok güzel tüm güzellikleri yaşamanı dilerim bu güzellikleri fark etmen tüm dileğim. Hayatın zorlukları karşısında onlarla başa çıkabilmen hayata pozitif bakman hayatın seni üzüp kırmaması tek dileğim. Her annenin isteği gibi başarı mutluluk huzur seninle olsun oğlum. İyiki doğdun. 

Diş bulguru

Kaanın dişi çıkalı çok olsada diş bulguru yapsammı yapmasammı karar veremeyip anneminde yardımıyla yapmaya karar verdik. Hemde doğumgünü için hazırlık oldu. Diğer dişlerini kolayca ağrısız sızısız ateşsiz kolayca çıkartması ve inci gibi dişleri olması dileğiyle

Doğum günü hazırlıkları

Günler geçiyor ve ne çabuk geçiyor ben iş ve ev arasında koşturmacadayım. Ne zormuş. Evde kaanla ilgileniyorum ama ne yapmam gerektiğini ne oynamam gerektiğini bilemiyorum. Çocuk olan bir evde büyümedimki yada. Yakın bir zamanda çocuğu olan bir akrabam olmadığı için ne oynanır çocukla bilemiyorum.
Bu ara dişlerimiz geliyor üst 2 geldi önce şimdi alt 2 diş gözüktü. Yürüme sevdasında kaan emeklemiyor fakat yuvarlanarak istediği yere gidiyor.
En çok kullandığı kelimeler baba ve dede birde mama hala süt iznim devam ediyor.
Doğumgünü için hazırlıklarıda burada ne kadar yapabilirsem yapmaya çalışıyorum.
İşe başlayalı 3 ay oldu 3 ayda 5 kilo verdim ama daha vermem gereken 10 kilom var. Veremedim kiloları amacım doğum gününe kadar eski kiloma kavuşmal zor ama bakalım.
Kaan olduktan sonra annemle aynı şehirde yaşamıyor olmanın zorluklarını daha çok hisseder oldum.
Benim günlerim böyle geçiyor bu aralar

8.5 aydan merhaba

Kaan büyüyor. Eskiden hayata yetişemediğimi düşünürdüm şimdi ise kaana yetişemediğimi düşünüyorum, kaan büyüyor ben onun hıZına yetişemiyorum. Çalışan her anne hissedermi? Çalışmayan annelerde hisseder belki bilmiyorum. Ama kaanla işten sonra 4 saatimiz kalıyor geriye ve ben kaanın bir çok şeyine şahit olamıyorum. Ona öğretmem gerekenleri veremiyorum hissi yakamı bırakmıyor. Çok yorgun hissediyorum kendimi bu aralar havalardanmı bilemiyorum. Ama oğlum büyüyor artık oyunlarımız daha eğlenceli ayaklandık emeklemesekde sürekli yürümek istiyor. Ayda ve mama diyor dede ve baba dışında...